[991] Recenzja: Dobra Samarytanka – John Marrs

 „Nie odwracajcie się i nie róbcie kroku wstecz”, czyli makabryczny manipulator pomagający innym.

Opis tej książki zwiastował dobry thriller, a sam pomysł zrobienia z osoby, która miała pomagać, kogoś, kto skłania do złego, jest niezwykle ciekawy. John Marrs ma na swoim koncie już kilka książek. Jakiś czas temu czytałam jego autorstwa Zabiłaś mnie pierwsza. Widząc w zapowiedziach Dobrą Samarytankę, postanowiłam po raz kolejny się skusić.

Ludzie dzwoniący pod numer Ostatniego Przystanku potrzebują nadziei. Potrzebują zapewnienia, że mają po co żyć. Ale niektórzy z nich trafiają do Laury. Laura nie chce, żeby mieli nadzieję. Chce, żeby umarli.

Laura Morris nie miała łatwego życia. Teraz znajduje się u progu czterdziestki, niespokojna i rozgniewana, a ukojenie przynoszą jej jedynie rozmowy z ludźmi, którzy mają gorzej niż ona. I dobrze wie, jak utrzymać ten stan…

Ale teraz ktoś ją przejrzał – Ryan, którego świat rozpadł się, gdy jego ciężarna żona odebrała sobie życie, trzymając się za ręce z nieznajomym mężczyzną. Kim był ten człowiek i dlaczego zdecydowali się umrzeć razem?

Ryan jest bliski odkrycia mrocznej prawdy, ale nie ma pojęcia, do jakich desperackich czynów gotowa jest posunąć się Laura...

Ta książka uderza w czytelnika tym, jak łatwo można manipulować człowiekiem. Laura — nasza główna bohaterka jest postacią intrygującą i niebezpieczną. Jednocześnie strasznie mnie irytowała, ale sama akcja była na tyle ciekawa, że starałam się przymykać oko i czytałam dalej. Autor mąci w głowach, a każda kolejna strona rodzi nowe pytania, na które nie do końca chcemy poznać odpowiedź. Z drugiej strony mamy Ryana, który po śmierci żony, będzie dążył do odkrycia prawdy i zdemaskowania Laury. Napięcie rośnie z każdym kolejnym rozdziałem i sprawia, że książkę czyta się błyskawicznie.

Dobra Samarytanka to opowieść szokująca, pełna tajemnic i jednocześnie niebezpiecznie fascynująca. Wciąga czytelnika w świat manipulacji, pełen moralnych dylematów. Pierwsza część książki może nie do końca zachęca, ale im dalej, tym dzieje się coraz więcej (więc warto się przemęczyć). Momentami akcja jest trochę zbyt rozwleczona, ale na szczęście możemy liczyć na liczne zwroty akcji. Zakończenie jednak nie przypadło mi do gustu i jest to największy dla mnie minus tej książki. Liczyłam na inne rozwiązanie. Dobra Samarytanka to dobry thriller psychologiczny, który ujawnia mroczne zakamarki ludzkiej psychiki.

Ilość stron: 453

Wydawnictwo: Czwarta Strona

Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona :)

Zajrzyjcie na mój Instagram oraz Instagram Czwartej Strony, a także na Instagram Czwartej Strony Kryminału.

[990] Recenzja: Przygody Sherlocka Holmesa – Arthur Conan Doyle

„Całe moje życie stanowi jeden wielki wysiłek, by uciec przed banałem egzystencji”, czyli dwanaście zagadek i jeden genialny umysł.

Przygody Sherlocka Holmesa to zbiór dwunastu opowiadań o genialnym detektywie i jego kompanie doktorze Watsonie. Wydawnictwo W.A.B. wydało książkę w nowej oprawie graficznej — w twardej i minimalistycznej okładce, która świetnie pasuje do tej serii. Myślę, że większość z Was kojarzy tę postać — dla mnie jeden z moich ulubionych bohaterów (niezmiennie od wielu lat).

Sherlock Holmes wykorzystuje swoje zdolności analityczne, umiejętności obserwacyjne i mistrzowską dedukcję, aby rozwikłać nieoczywiste sprawy kryminalne. Spotyka na swojej drodze koronowane głowy, rudowłosych mężczyzn i przebiegłych żebraków – a wszyscy oni mają swoje tajemnice i problemy godne uwagi słynnego detektywa.

Arthur Conan Doyle zabiera nas w podróż w czasie do epoki wiktoriańskiej w Anglii, gdzie czeka na nas 12 zagadek do rozwiązania. Możemy obserwować, jak pracuje genialny detektyw i jak widzi to, co dla zwykłego człowieka jest niewidoczne. Nie lubię zbiorów opowiadań, ale dla tego bohatera zrobiłam wyjątek. Myślę, że Sherlock wypada jednak lepiej w dłuższej formie. Tutaj czasami niektóre sprawy zostały poprowadzone po macoszemu — nie zrobiły większego wrażenia, a inne wciągały do pierwszych stron. Można je sobie dawkować i czytać pomiędzy innymi powieściami.

Skandal w Bohemii, Liga Rudowłosych, Sprawa tożsamości, Tajemnica doliny Boscombe, Pięć pestek pomarańczy, Krzywousty mężczyzna, Błękitny karbunkuł, Cętkowana opaska, Kciuki hydraulika, Szlachetnie urodzony kawaler, Diadem z berylów oraz Dwór Miedziane Buki — dzięki tym opowiadaniom zagłębiamy się w świat dedukcji. Arthur Conan Doyle potrafi zainteresować czytelnika i, mimo że to powieść wydana 1892 roku to pozostaje ona ponadczasowa.

Wydawnictwo W.A.B. wydało tę książkę w nowej odsłonie i naprawdę świetnie wygląda. Jeśli tak jak ja uwielbiacie kryminalne zagadki, to na pewno odnajdziecie się w Przygodach Sherlocka Holmesa. Możecie spodziewać się u mnie kolejnych części tej serii – Sherlocka nam nie zabraknie w kolejnych tygodniach. 

Ilość stron: 493

Wydawnictwo: W.A.B.

Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję wydawnictwu W.A.B.  ;)

Zajrzyjcie na mój profil na Instagramie oraz na Instagram wydawnictwa W. A. B.

[989] Recenzja: Wypożyczalnia zagubionych marzeń – Kim Ho-Yeon

„Obecnie żyjemy w czasach, w których liczy się głównie pieniądz. Czy ludzie są szczęśliwsi? Problem tkwi właśnie w tym, że stawiamy pieniądze na pierwszym miejscu. Nie wierzymy, że rzeczy, których nie da się kupić, mogą nas uszczęśliwić”, czyli koreański comfort reading.

Kim Ho-Yeon to koreański autor, którego możecie kojarzyć z Nietuzinkowego sklepu całodobowego. Jego książki sprzedały się w milionach egzemplarzy, a sławę przyniosła mu wcześniej wspomniana książka, która w Korei szybko stała się bestsellerem. Ja również dobrze ją wspominam. Czy z Wypożyczalnią zagubionych marzeń będzie podobnie?

Nie wszyscy rodzą się zwycięzcami.

Ale każdy może mieć marzenie, które nada sens nawet przegranej.

Dla grupy zagubionych nastolatków Wypożyczalnia Wideo Don Kichot była czymś znacznie więcej niż miejscem spotkań – stała się azylem, w którym mogli po prostu być sobą. Prowadzący ją ekscentryczny pan Don uczył, że kino może stanowić klucz do zrozumienia świata, i uświadamiał im, że warto walczyć o marzenia – nawet jeśli to walka z wiatrakami.

Lata później Sol, zwolniona z dnia na dzień producentka telewizyjna, wraca do rodzinnego miasta i odkrywa, że wypożyczalnia została zamknięta, a jej właściciel zaginął bez śladu. Za namową dawnego przyjaciela bohaterka wyrusza na poszukiwanie człowieka, dzięki któremu pokochała kino. Kiedy poznaje kolejne fakty z jego życia, odkrywa, że to literacka fascynacja pana Dona może jej pomóc rozwiązać zagadkę…

Nasza główna bohaterka uwielbia kino i to z nim związała życie. Gdy traci pracę w telewizji, postanawia wrócić do rodzinnego miasta, by choć na chwilę odnaleźć spokój w wypożyczali wideo. W tym miejscu jako nastolatka po raz pierwszy pokochała filmy. Dzięki właścicielowi wypożyczalni zapomniała o samotności, która ją wtedy otaczała. Pan Don to człowiek wierzący w marzenia i dzięki wspomnieniom osób, które go znały, możemy odkrywać jego życie. Sol, gdy dowiaduje się o zniknięciu Pana Dona, wyrusza na jego poszukiwania.

Wypożyczalnia zagubionych marzeń to powieść drogi, która ukazuje przemianę głównej bohaterki, szukającej swojego miejsca na świecie. Ta wyprawa w pewnym sensie jest jej lekarstwem. Zaczyna nabierać odwagi, by żyć dla siebie i przestać spełniać oczekiwania innych. To powieść pełna nostalgii i pasji — wytrwałości w dążeniu do realizacji marzeń. Autor świetnie oddał problemy, z jakimi zmagamy się na co dzień, dzięki czemu ta powieść jest bardzo realistyczna.

Wypożyczalnia zagubionych marzeń to podobna w budowie książka do innych dzieł azjatyckich pisarzy. Nieśpieszna i skupiona poszukiwaniu spokoju, otula czytelnika nutką nostalgii. Ukazuje marzenia i drogę do ich spełnienia. Nie każdemu przypadnie do gustu, ale u mnie trafia na listę lektur comfort reading. Dzięki niej można choć na chwilę odpocząć od szaleńczego tempa naszego życia.

Ilość stron: 445

Wydawnictwo: Znak

Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu Znak :)

Zajrzyjcie na mój profil na Instagramie oraz na Instagram Wydawnictwa Znak ;)

[988] Recenzja: Konfraternia – Krzysztof Piersa

„Każdy z nas ma pewne granice. Jedni do samego końca widzą w kagańcu order. Inni… rezygnują, gdy dostaną kijem o jeden raz za dużo”, czyli zbrodnie z Kościołem w tle.

Krzysztof Piersa ma na swoim koncie już kilka książek, ale dla mnie był to autor kompletnie nieznany, gdy sięgałam po Konfraternię. Do przeczytania tej książki zachęcił mnie opis, który zwiastował trzymający w napięciu thriller. Jest to pierwszy tom serii Vera Crux.

Piotr Sygil, Judyta Ostnik i Gabriel Wende. Niegdyś trójka nierozłącznych przyjaciół, wychowanków tajnej sekcji Encja, służb wywiadowczych Stolicy Apostolskiej, szkolonych do wykonywania brudnej roboty w imię Boga. Przetrwali piekło wojny w Libanie i mrok PRL-u. Ale to już przeszłość.

Dziś Piotr jest zgorzkniałym detektywem, Judyta bezwzględną adwokatką kurii, a Gabriel… Gabriel właśnie wypowiedział wojnę.

W lochach malborskiego zamku, na dziedzińcu w Sztumie, pod blankami Gołubia giną kolejni biskupi, a na miejscach zbrodni pojawiają się symbole siedmiu grzechów głównych. Piotr i Judyta muszą połączyć siły, by powstrzymać dawnego towarzysza broni. Ale czy można pociągnąć za spust, gdy na celowniku ma się kogoś, kogo nazywało się bratem?

Ofiarami w tej historii są biskupi, którzy giną w krzyżackich zamkach. Sprawca ma misję, którą stara się realizować. Jednocześnie wydaje mu się, że wymierza sprawiedliwość. Opowieść koncentruje się trójce bohaterów, którzy niegdyś byli najlepszymi przyjaciółmi — Piotr, Judyta i Gabriel. Razem wychowywali się, szkoląc się do pracy w służbie wywiadowczej Watykanu. Powoli będziemy odkrywać, dlaczego ich relacje tak bardzo uległy zmianie — co doprowadziło ich do miejsca, w którym są dzisiaj. Piotr obecnie jest detektywem, Judyta prawniczką, a Gabriel postanawia odnaleźć sprawiedliwość.

W tej historii znajdziecie także mnóstwo wątków i symboli religijnych. Kościół umiejętnie ukrywa ślady i raczej nie jest zbyt pomocny w rozwiązaniu sprawy. Autor wplata również wątki historyczne. Nie brak także wielkich spisków i tajemnic skrzętnie ukrywanych przez lata. Ciekawie została wykreowana postać mordercy, który jest dosyć inteligentny i ma jasny cel. Dodatkowym smaczkiem tej historii jest to, że wraz z bohaterami odwiedzimy kilka zamków, które istnieją w rzeczywistości. Krzysztof Piersa przy tej okazji wplata o nich kilka historycznych faktów.

Książka stawia przed czytelnikiem pytanie — czy jeśli robisz złe rzeczy dla dobra innych, to jesteś bohaterem czy złoczyńcą? Konfraternia jest pełna sprzecznych emocji i trudnych dylematów moralnych. Samo zakończenie pozostawia czytelnika z wieloma pytaniami i jednocześnie sprawia, że wzrasta chęć, by sięgnąć po kolejne tomy (a te pewnie za jakiś czas).

Ilość stron: 347

Wydawnictwo: INITIUM

Zajrzyjcie na mój Instagram oraz na Instagram Wydawnictwa INITIUM.